Eng om te schrijven

Het zit allemaal in mijn hoofd en het moet een keer op papier komen. Misschien is het niet voor iedereen interessant om te lezen en…. Ja, daar begint het weer. Het ís ook niet voor iedereen interessant om te lezen en dat hoeft ook niet. In feite is dat niet iets waar ik me nu druk over moet maken. Als in mijn hoofd blijft zitten dat ik het voor anderen doe, dan krijg ik nooit iets op papier.

Doe ik het wel goed?

Al die overwegingen zoals doe ik het wel goed, staan er geen fouten in, schop ik niemand tegen de schenen, ga ik niet te ver in wat ik schrijf moet ik uit mijn hoofd zien te krijgen. Dat is niet belangrijk. Zeker niet in dit stadium. Eerst schrijven, schrijven, schrijven. Niet nadenken, maar in de schrijfgolf zien te komen. En dan maar spuien, spuien op papier.

Na het schrijven pas verbeteren

Als er niets meer uitkomt en het verhaal is klaar, dan pas verbeteren. De schrijffouten eruit halen, overbodige woorden verwijderen, volgorde aanpassen en de stukken die opnieuw geschreven moeten worden, markeren.
Hardop de tekst lezen, maakt duidelijk waar hiaten, die opgelost moeten worden, zitten. Daarna het verhaal lezen alsof het door iemand anders is geschreven.

Emoties doen wat met mensen

Krijg ik rode oortjes? Klopt mijn hart in mijn keel? Heb ik plaatsvervangende schaamte? Prima, dat heeft de lezer dan ook waarschijnlijk. En verhalen die emoties losmaken, doen wat met mensen.